Excursie aardrijkskunde!

Op Nkrumah een zoektocht gestart naar de principal, Mr Tembo, Mr Mbewe, Mr Zulu en Mr Chilufya... we hadden verschillende afspraken gemaakt waar we hen gingen vinden. Maar eenmaal ter plaatste troffen Yasmien en ik daar niemand aan. Het ongeorganiseerd zijn van de Zambianen kan ik meestal goed verdragen. Maar nu werkte het toch op mijn heupen (wat een rare uitdrukking als je ze neergeschreven ziet). Plots hadden we geluk en vonden we ze allemaal samen! Bij elk langs geweest. Het interessantste gesprek was dat met Mr Tembo (lecturer geography). We hadden met hem afgesproken dat we meegingen op excursie zaterdag. Hij gaf ons goede raad en zei dat we elk 2,5 liter water moesten meebrengen en een broek mochten dragen (wat we anders enkel thuis doen). Toen keek hij even schuin langs zijn bureautje naar onze geslipperde voeten. We zagen hem even twijfelen en zeiden dan dat we goede wandelsandalen gingen aandoen (lang leve de Teva's). We verzekerden hem ook dat we zaterdagochtend om 5.30 aan de schoolpoort gingen staan.

Het opstaan piekte even. Ik werd wakker om kwart na vier en besefte dat ik nog een dik half uur kon blijven liggen. Het soezen verdiepte zich al snel in slaap, en ik schrok wakker van Yasmien die me zacht maar kordaat aan mijn voeten wakker schudde. Ik zocht snel een gaatje onder mijn muskietennet om doorheen te kruipen. Water opgezet voor de koffie terwijl Yasmien zich aankleedde. Luchpakket en water in onze rugzakken gestopt en naar Nkrulah vertrokken. Het was nog donker buiten en redelijk fris. Maar we waren klaar voor deze heuse tocht.

We kwamen toe op de college en Nancy stond ons op te wachten. Ze nam ons mee naar haar kamer in de studentenhostel. Omdat Mr Tembo later ging zijn (waarom hadden we dit niet ingecalculeerd? Had gerust het einde van mijn mooie droom kunnen meemaken!). De kamer van Nancy deelde ze met twee andere meisjes. Zij waren nog niet wakker... de kamer rook naar slaap en muffe kleren. We moesten op het bed gaan zitten en praatten stilletjes met elkaar om de slapende meisjes niet te wekken. De muren waren volgeplakt met posters uit tijdschriften en bizarre slogans. Ik keek ernaar en probeerde te begrijpen waarom ze dit aan de muren hadden gehangen. Misschien draaide het helemaal niet om wat ze aan de muren hingen maar was de enige functie ervan de muren te verbergen? Hoe langer ik naar de muren keek, hoe meer kleine beestjes ik zag kruipen. Ze piepten vanonder de papiertjes aan de muur. En als je er eentje ziet, dan zie je ze plots overal. Yasmien fluisterde me toe dat ze ze zelfs kon horen wandelen.

We kregen het beiden echt benauwd in de sfeerloze kleine kamer. We vertelden de meisjes dat we graag buiten wilden wachten omdat we het warm hadden. Eigenlijk wilden we ook graag de zonsopgang zien. Maar de zon was er al. De kakkerlakken gelukkig niet meer. Na nog wat wachten konden we toch naar Nkrumah vertrekken. Daar ontmoetten we de andere studenten die rijst uit een grote emmer schepten en verdeelden over de verschillende luchboxjes.

Vol goede moed en een fris gevoel vertrokken. De wandeling ging via Highridge, door een dorpje waarvan de huisjes bij elke stap zich meer in de bush bevonden. Uiteindelijk belandden we echt in de 'broese'. 3 uur wandelen langs aardeweegjes tussen maisvelden richting de 'borstenberg' (die naam heb ik niet gekozen. Ik vind hem trouwens niet toepasselijk. De vorm misschien, maar het aantal klopt langs geen kanten). De berg beklimmen was toch wat toeren uithalen. Er waren alleen rotsen met begroeiing. De studenten maakten een lange rij die voetje voor voetje de stenen beklauterde. Yasmien en ik volgden achteraan. We hadden het druk met rondkijken en foto's nemen. En hinkten al de hele wandeling achterop. Nu en dan deden we een hollend inhaalmanoeuvre. We wilden ons immers niet laten kennen!

Het uitzicht eenmaal boven was erg mooi. 360¡ zicht op de bush. Met kleine lemen huisjes en Kabwe in de verte (hadden we echt zo ver gewandeld??). De studenten kregen wat uitleg van Mr Tembo. Niet echt over aardrijkskunde of iets gelinkt aan deze excursie, maar over de vraag: "Heeft God de wereld geschapen of is alles begonnen met de Big Bang?" Ondertussen was er fotoshoot met de studenten die minder geintereseerd waren in de besproken levensvraag.

Na het beklimmen van het tweede bergje, was het luchpauze. De studenten hadden allemaal lekkere kip met rijst en zelfs frietjes mee! Zaten Yasmien en ik daar met onze droge boterhammen met plakjes pakjeskaas...
De weg terug duurde zoveel langer dan de weg heen... boven Kabwe hingen erg donkere wolken. En dat was nu net ook de plaats waar we heen moesten gaan. Het anticiperen wat in belgie zo belangrijk is, daar hebben ze hier nog niet van gehoord. We hadden vroeger kunnen vertrekken in plaats van zo lang luchpauze te houden. Dan konden we de regen te slim af zijn. Nu zaten we er natuurlijk middenin. Nat waren we en de weg was nog lang. Maar het gaf extra sfeer en eigenlijk is nat worden best leuk. Yasmien en ik hebben de hele tocht veel plezier gemaakt. De plassen hoefden we niet langer te ontwijken, we gingen er gewoon middendoor. Het gevoel van een plakkende broek tegen mijn benen en de warmte van mijn sjaal die ik droog had gehouden gaven een tegengesteld gevoel. Even had ik het koud. En het leek al zo laat op de dag terwijl het amper 14 uur was..
Om 15 uur thuis toegekomen en een warme koffie gedronken. Ondertussen verhalen uitgewisseld met Lara en Elke die thuis waren gebleven. Wanneer Yasmien en ik even later uitgeput op bed vielen om te bekomen zeiden we tegen elkaar dat de dag meer dan geslaagd was!