De tandenborstel.

Een échte blog bijhouden is voor mij een nieuw en verrassend fenomeen. Wel wat bizar om mijn eigen woorden op het wereldse net te zien blinken. Maar net zo verwonderlijk voelt het aan om op die manier Zambia een beetje met jullie te kunnen delen…

Nu is het echt bijna zo ver… raar eigenlijk dat ik me er zo gelaten bij voel. (Op die droom van deze nacht na, waar ik een uur voor vertrek nog op zoek was naar mijn tandenborstel. Om die dan net te laat terug te vinden (in mijn valies).). Misschien neem ik het te licht op, en zijn 3 maanden toch wel erg lang! Nu zit ik hier nog tussen al die massa’s luxe… internet op, muziek aan of gewoon heet water… Toch heb ik helemaal niet het gevoel al deze dingen te zullen missen. Ergens blij dat ik het materiële kan achterlaten om het in Zambia met heel wat minder te doen slagen (al neem ik een klein stapeltje luxe toch wel mee hoor ;-)).

Sommigen van jullie zie ik morgen hier verschijnen voor mijn heus afscheidsfeestje, ik kijk er erg naar uit! En ik bedank diegenen die er dan niet bij kunnen zijn voor de vele bemoedigende woorden, berichtjes en afscheidsknuffels die ik al van jullie heb gekregen! :-)